پودر β-SiC با قطر 2-3 میکرومتر برای سرامیک سیلیکون کاربید الکترواستاتیک (ESC)
پودر کاربید بتا سیلیکون همچنین به عنوان کاربید سیلیکون مکعبی (β-SiC یا 3C-SiC) شناخته میشود. پودر β-SiC با خلوص بالا 4N/5N و طول موج 2-3 میکرومتر برای ساخت قطعات سرامیکی مانند ESC در پردازش نیمههادی مناسب است. ESC یک سرامیک کاملاً عایق نیست. برای اطمینان از تماس مداوم ویفر، به مقاومت نیمهرسانای کنترلشده، خواص دیالکتریک یکنواخت و مقاومت در برابر پلاسما نیاز دارد. خواص حرارتی و مکانیکی ایزوتروپیک. تفاوتهای اساسی بین پودر β-SiC (3C-SiC مکعبی) و α-SiC (4H/6H-SiC ششضلعی) از نظر فعالیت پخت، ایزوتروپی الکتریکی و قابلیت کنترل آلایش وجود دارد.
۱. ساختار مکعبی، خواص الکتریکی، حرارتی و مکانیکی ایزوتروپیک را تضمین میکند.
β-SiC دارای ساختار مکعبی مخلوط روی است که وابستگی جهتگیری کریستالوگرافی موجود در α-SiC ششضلعی را از بین میبرد.
– در α-SiC ششضلعی، رسانایی الکتریکی و حرارتی بسته به جهتگیری کریستال به طور قابل توجهی متفاوت است. برای یک ESC، کل سطح باید نیروی گیره الکترواستاتیک یکنواخت و نرخ ثابتی از اتلاف بار را فراهم کند. هرگونه تغییر موضعی در نیروی گیره میتواند منجر به تاب برداشتن ویفر شود، در حالی که تجمع ناهموار بار ممکن است باعث قوس الکتریکی شود.
– سیستم کریستالی مکعبی β-SiC تضمین میکند که ثابت دیالکتریک، جریان نشتی و مقاومت ویژه در سراسر صفحه یکنواخت باقی میمانند و گیرهبندی ثابت را برای هر دو نوع گیره الکترواستاتیک نوع کولومبیک و نوع جانسن-راهبک (JR) تسهیل میکند. تحقیقات نشان داده است که استفاده از پودرهای مبتنی بر β-SiC دستیابی به انحراف معیار نسبی (RSD) کمتر از 5٪ برای نیروی گیره در کل سطح ویفر را آسانتر میکند.
۲. فعالیت زینترینگ بالاتر: پودرهای فوق ریز، چگالش تقریباً کامل و ریزساختار یکنواخت و ریزدانه را تسهیل میکنند.
β-SiC به عنوان یک فاز شبهپایدار، حاوی چگالی بالایی از نقصهای شبکهای ذاتی است و انرژی سطحی بسیار بالاتری نسبت به α-SiC دارد. پودرهای کاربید سیلیکون مکعبی زیر میکرون یا نانومقیاس، مساحت سطح ویژه بزرگی را ارائه میدهند. این امر نیروی محرکه قوی برای نفوذ در طول فرآیند تفجوشی فراهم میکند. اول، تفجوشی فاز مایع (LPS-SiC) امکان تراکم بالا و ریزساختار دانهریز را در دماهای پایینتر فراهم میکند. یک سطح ESC با ساختار دانهریز، پس از پولیش، صافی برتر و منافذ سطحی کمتری را نشان میدهد. این امر آلودگی ذرات را در طول اچینگ پلاسما کاهش میدهد – یک پارامتر کنترل کیفیت حیاتی برای ESCهای مورد استفاده در تجهیزات اچینگ. علاوه بر این، فاز بتا در طول فرآیند تفجوشی به فاز آلفا تبدیل میشود. این تبدیل امکان تنظیم رشد دانه را فراهم میکند و انحلال-رسوب اتمها را در فاز مایع افزایش میدهد. بنابراین، مهندسان میتوانند اندازه دانه و توزیع فازهای مرز دانه را به طور دقیق کنترل کنند.
با توجه به کمکفعلهای تفجوشی یکسان، پودر β-SiC سرعت انحلال بالاتری را نشان میدهد و تشکیل مسیرهای رسانای پیوسته و قابل کنترل را تسهیل میکند. در مقابل، پودر α-SiC در طول تفجوشی بیاثرتر است و به دماهای بالاتری نیاز دارد. این امر دستیابی به ریزساختار یکنواخت و ریزدانه را برای پودر دشوارتر میکند.
۳. شکاف نواری باریکتر و پنجره آلایش پهنتر، کنترل دقیق مقاومت نیمههادی مورد نیاز برای ESCها را تسهیل میکند.
– شکاف باند β-SiC تقریباً 2.36 eV است، در مقایسه با 3.0 eV برای 6H-α-SiC و 3.2 eV برای 4H-α-SiC.
– آلایش نیتروژن (جایگزینی کربن) در β-SiC منجر به انرژی یونیزاسیون کمتر دهنده (~60 meV، در مقابل ~100-155 meV برای 6H-α-SiC) میشود که دستیابی به خواص نیمهرسانای نوع n پایدار و تکرارپذیر را آسانتر میکند. ESCها معمولاً در محدوده مقاومت ویژه 10⁸ ~ 10¹² Ω·cm (نوع JR) کار میکنند. این امر به یک جریان نشتی کوچک و کنترلشده برای از بین بردن بارهای باقیمانده نیاز دارد. در نتیجه از چسبیدن ویفر به چاک یا تغییر/پرش در طول فرآیند رهاسازی جلوگیری میشود. هنگام استفاده از پودر β-SiC، آلایشها به طور یکنواخت در سراسر سطوح ذرات توزیع میشوند. این امر دستیابی به محدوده مقاومت ویژه هدف را در طول تولید انبوه آسانتر میکند. برعکس، آلایش α-SiC چالشبرانگیزتر است و مقاومت ویژه آن بیشتر مستعد تغییرات قابل توجه از دستهای به دسته دیگر است.
۴. مقاومت در برابر خوردگی پلاسما و پایداری شیمیایی برای محیطهای محفظه اچینگ
β-SiC با خلوص بالا دارای پیوندهای کووالانسی قوی است که منجر به نرخهای اچینگ به طور قابل توجهی پایینتر در هنگام قرار گرفتن در معرض پلاسماهای مبتنی بر فلوئور (مبتنی بر F) یا مبتنی بر کلر (مبتنی بر Cl) در مقایسه با Al₂O₃ یا AlN میشود.
در سرامیکهای SiC متراکم ساخته شده از پودر β-SiC فوق ریز، فازهای مرز دانه را میتوان برای مقاومت در برابر خوردگی مهندسی کرد و تضمین کرد که سطح حتی در معرض قرار گرفتن مکرر در معرض پلاسما پایدار میماند – در برابر پوسته پوسته شدن یا تولید ذرات مقاوم است.
علاوه بر این، ضریب انبساط حرارتی (CTE) SiC بیشتر با ویفرهای سیلیکونی مطابقت دارد. این امر تنش حرارتی را در طول چرخههای حرارتی کاهش میدهد و در نتیجه تغییر شکل ویفر و خطر ترک خوردگی در چاک الکترواستاتیک (ESC) را به حداقل میرساند. نکته قابل توجه این است که β-SiC به ویژه برای تولید بدنههای متراکم و ریزدانه با حداقل تخلخل مناسب است که ذاتاً نرخ فرسایش ناشی از پلاسما را در سطح ریزساختاری کاهش میدهد.
۵. مزایای پودرهای فوق ریز: تخلخل کم، قابلیت صیقلکاری آینهای و شبکههای رسانا/عایق یکنواخت
استفاده از پودرهای فوق ریز β-SiC با 99.99% SiC به همراه فاز β-کریستالی چندین مزیت را به همراه دارد:
1. اندازه ذرات کوچک و چگالی بالای انباشتگی منجر به ایجاد منافذ ریز در بدنه خام میشود. این امر منجر به نسبت منافذ بسته بسیار پایین پس از تفجوشی میشود.
2. اصلاح دانه، صیقل دادن به زبری سطح در مقیاس نانومتر را امکانپذیر میکند. این امر تطابق محکم با ویفر و بهبود یکنواختی نیروی گیره الکترواستاتیک را تضمین میکند.
3. شبکه نفوذ رسانا یکنواختتر میشود. این امر میتواند خطر قوس الکتریکی یا شکست دیالکتریک را که در غیر این صورت میتواند توسط خوشههای موضعی مواد رسانا ایجاد شود، از بین ببرد.
مبانی صنعت: فرمولاسیونهای ESC تجاری معمولاً از پودرهای فوق ریز β-SiC با خلوص بالا (0.2-0.8 میکرومتر) همراه با کمکهای تفجوشی مانند Y-Al-O یا Y-Si-C استفاده میکنند که از طریق تفجوشی فاز مایع در جو نیتروژن پردازش میشوند.
۶. ملاحظاتی برای کاربرد عملی
β-SiC یک فاز نیمه پایدار است؛ قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دماهای بالاتر از 1700 درجه سانتیگراد میتواند باعث تبدیل فاز از β-SiC به α-SiC شود که با تغییر جزئی در حجم همراه است. اگر فرآیند تولید به طور دقیق کنترل نشود، این میتواند منجر به تشکیل ریزترکها یا تغییر شکل ساختاری شود. بنابراین، پروتکل زینترینگ برای ESCها (سه نظامهای الکترواستاتیک) باید به طور خاص برای پودر β-SiC طراحی شود. این شامل کنترل درجه تبدیل فاز – استفاده از خود تبدیل برای تنظیم ساختار دانه – به جای تلاش برای سرکوب کامل انتقال فاز است.
در حالی که α-SiC پایداری دمای بالا و رسانایی حرارتی بالاتری را ارائه میدهد، از فعالیت زینترینگ کم و ناهمسانگردی الکتریکی قابل توجهی رنج میبرد. در نتیجه، به طور کلی برای ESCها که به جریانهای نشتی یکنواخت و قابل کنترل (البته کم) نیاز دارند، نامناسب است. در عوض، α-SiC معمولاً برای اجزایی مانند گیرندهها یا دوشها استفاده میشود، که در آنها رسانایی حرارتی بالا نیاز اصلی است.
به طور خلاصه، فاز مکعبی β-SiC خواص الکتریکی ایزوتروپیک، انرژی فعالسازی کمتر برای آلایش و فعالیت زینترینگ بالاتر را فراهم میکند. استفاده از پودر ریز β-SiC امکان تولید قطعات با ریزساختار بسیار متراکم و سطح صیقلی با حداقل نقص را فراهم میکند. این امر امکان کنترل پایدار بر جریان نشتی سطح پایین ESC را فراهم میکند و چسبندگی یکنواخت ویفر را در کل سطح تضمین میکند. علاوه بر این، الزامات دقیق محفظههای حکاکی نیمههادی، از جمله مقاومت در برابر فرسایش پلاسما و آلودگی کم ذرات را برآورده میکند. به دلیل ناهمسانگردی کریستالوگرافی و دشواری ذاتی آلایش، α-SiC ماده اولیه مناسبی برای ESCها نیست.
![]()